
Οι όσες περίτεχνες ουτοπίες ακούραστοι καλλιεργήσαμε
μας εγκατέλειψαν νωρίς προδομένες κι αδικαίωτες.
Στρατολογούν από τότε καινούργιους οπαδούς, με την ελπίδα
ότι θα βρουν κάποιους γενναίους ιδαλγούς να τις στηρίξουν.
Ομως κι εκείνοι, νιώθοντας άβολα κι ανέτοιμοι για οράματα,
διαλέγουν άλλους στόχους προσιτούς και γρήγορα τις ξεχνάνε.
Μετέωρες έλκουν ξανά κάποιους ανύποπτους προσήλυτους,
άλλά κι αυτοί αμήχανοι σπεύδουν να τις απαρνηθούν.
Κάποτε ανέστιες οριστικά και μες στ'αζήτητα του κόσμου
βρίσκουν καταφυγή και νόημα στ'ανθρώπινα απωθημένα
και τότε ανακαλύπτουν και οικειώνονται απρόσμενα
παράδοξα πλούσια όνειρα που δεν γνωρίζουν όρια.
Τώρα, σαν αρχικοί γεννήτορες, ας μην αναρωτιόμαστε
για την τύχη τους :
εκεί διαπρέπουν τελικά ακούραστες
σαν άπιαστα, ανέφικτα ιδανικά κι αλώβητες επιβιώνουν.
Βασίλης Καραβίτης (ΒΙΟΣ ΑΠΟΡΗΤΙΚΟΣ-2005)


