Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Η ΦΥΓΗ




Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας
έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε
ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό
ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,χαμένο
μέσα στο πρωινό χορτάρι
ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε
να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας.
Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε
σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν
να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε
με τόσο πάθος.
Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν αγκαλιάσαμε
μ'όλη τη δύναμη μας άλλους αυχένες
κι αν σμίξαμε την ανάσα μας με την ανάσα
εκείνου του ανθρώπου
κι αν κλείσαμε τα μάτια μας, δεν ήταν άλλη
μονάχα αυτός ο βαθύτερος καημός να κρατηθούμε
μέσα στη φυγή.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (Τετράδιο Γυμνασμάτων 1928-1937)

2 σχόλια:

Diatton είπε...

Πολύ ωραία όλα εδώ! Το ποίημα, η φωτογραφία, ακόμα κι ο Jacques Brel, για τον οποίο σκέφτομαι σύντομα να του κάνω ανάρτηση κι εγώ...

Καλό μήνα αγαπητή Χριστίνα...

XRISTINA G.V. είπε...

Μόλις μου θύμισες ότι πέρασε ένας μήνας στη...Φυγή !! :))
Καλό μήνα και σε σένα, καλέ μου