tag:blogger.com,1999:blog-74433620427082396662011-11-21T21:44:39.650+02:00..Μην περπατας πισω μου, μπορει να μην οδηγησω. Μην περπατας μπροστα μου, μπορει να μην ακολουθησω. Περπατα διπλα μου για να ειμαστε σαν ενας..XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comBlogger1051100tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-45649674862089765092010-09-18T23:01:00.002+03:002010-09-18T23:44:43.665+03:00

ΣΤΗΝ ΑΡΓΥΡΗ ΣΕΛΗΝΗΣελήνη να'ναι αλήθεια οτ'είσαι από ασήμι?Κι όλοι αυτοί που στο βελούδο της προθήκης στέκονταιΑρθρώνοντας ψιθύρους αισθημάτων'ΑραγεΣε ρίχνουνε στο τάσι του ματιού ζυγίζονταςΒάρη κι αξίες?Δεν βρίσκω άλλη εξήγηση. Πως μαγνητίζειςΤον πόθο της απόκτησης και αλλοπαρμένοιΑνοίγουν τις κουρτίνες βιαστικά ή απ'το μπαλκόνιΟρμάνε να σε δουν. Ουράνια δόκαναΣτην έχουνε στημένη.  Κι έχουν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-69572232097128905432010-03-27T21:20:00.004+02:002010-03-27T21:22:18.725+02:00

Η άνοιξη πάντα είναι ανερμήνευτη Επιτήδεια θροϊζει λέξεις Εξαίσιες επιδόσεις μιας ανάρπαστης περιγραφής. Δεν αρκεί να μένεις σώος Αναίμακτα είσαι μόνο θεατής. ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΟΛΙΑΣ (ΑΜΑΡΤΟΛΟΓΙΟ - 2007)

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-67817372047718337212010-02-14T00:00:00.003+02:002010-02-14T00:09:21.201+02:00

'Εγινε ξαφνικάόπως ξαφνικά έρχεται η άνοιξη. Μιλούσα γι' αγάπηκι η αγάπη ήσουν εσύ,μιλούσα για το φιλίκαι το φιλί ήσουν εσύ,με τ' όνομά σου,τη διεύθυνση του σπιτιού σου,το δειλινό χαμόγελοπου μόνο εγώ μπορούσα να βλέπω.Πως να υπάρξει τώραεκείνο το χαμόγελοόταν κανείς δεν το καταλαβαίνει?(Μα κι άν το καταλάβειθα πάψει πια να 'ναι το ίδιο.)Πως να υπάρξει εκείνη η μουσικήπου μου ζητούσες να

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-88319109582340358312010-02-04T22:10:00.004+02:002010-02-05T00:49:33.773+02:00

Την τελευταία του πνοή άφησε ο μεγάλος Έλληνας στοχαστής Κώστας Αξελός τις πρωινές ώρες σήμερα 4 Φεβρουαρίου στο Παρίσι.  Η Συνέντευξη στον Γιώργο Δουατζή για το περιοδικό "Κ" της 12ης Απριλίου 2009. Κώστας Αξελός.  Ένας γοητευτικός έφηβος ογδόντα πέντε ετών με μυαλό σπινθηροβόλο. Φωνή και προφορά, υποβλητικές. Η ανθρώπινη ζεστασιά διάχυτη. Το γέλιο αβίαστο.  Μοναδική οξύνοια δεμένη

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-16231164944255979862010-01-09T20:39:00.002+02:002010-01-11T07:30:37.549+02:00

Πηγαίνουμε Αλλοτε ήταν κυνηγοί Τώρα εν ολίγοις ηττημένοι Σαν ξεπουπουλιασμένοι άγγελοι Εκεί που ήταν οι φτερούγες Εκεί όπου άλλοτε κυμάτισαν σημαίες Τώρα ένας μεγάλος άνεμος σαρώνει Με κύματα ριπές την απουσία- Παρούσα ολοένα στην πέτρα Υπό το βάρος της κυρτώνουν Σαν να την κουβαλούσανε ανέκαθεν Και εν σιωπή-οι ώμοι τώρα- πετρωμένη Μιαν αμείλικτη που μέλλει Κάποτε να μιληθεί ιστορία Εν είδει

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-73531719752745836662010-01-02T10:39:00.002+02:002010-01-02T10:41:39.551+02:00

'Εχουν και οι αισθήσεις την δική τους χημεία, όπως εκείνα τα πέραν των δέκα χαϊδευτικά δάχτυλα με των δύο ποιοτήτων δέρματα, ή το παρασκεύασμα κυανού από ουλτραμαρίνα με οξύ νερό της βερβένας..τέλος, last but not least, τα παραδοσιακώς αντίθετα, λεμόνι και ζάχαρη, όπως εδώ και αιώνες βρίσκουμε να συμβιούν ειρηνικά στον βυθό ενός κυπέλλου με καυτό τσάι. Αχ αγάπη, πως καταφέρνεις

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-77639894922259245942009-12-30T23:00:00.012+02:002009-12-30T23:42:14.891+02:00

Μου βάσταξες τις σκαλωσιές του ήλιου-ώσπου αναλήφθηκα. Είδα τον κόσμο από το ύψος του τελευταίου φωτός. Είσαι συ, που με βοήθησες ν'ανακαλύψω λοιπόν πως ο κόσμος γυρίζει έξω απ'τη νύχτα. Πως ο άνθρωπος είναι ένα σύστημα του ήλιου. Πως όλα τα κύτταρά μου είναι λίμνες που αναδίνουνε φως. Κι είσαι συ που με βοήθησες ν'ανακαλύψω  πως τ'αστέρια είναι πεντάγραμμα, πως τ'αυτιά δεν ακούν, πως δεν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-24504662578145622602009-11-29T01:03:00.012+02:002009-11-29T02:45:44.466+02:00

Χρόνια αναμονής γι αυτά τα χίλια πρόσωπα  ζωγραφισμένα στη μορφή σου Τότε που σε περίμενα  -πριν σε γνωρίσω-  με τα μυριάδες γράμματα σε άγνωστο αποδέκτη  ήταν για να μπορώ να δω  αυτά τα χίλια πρόσωπα σε μια μορφή Αυτά τα χίλια πρόσωπα  μου ιστορούν ανέμελα χρόνια  παιδικές ανησυχίες εφήβων απέλπιδες έρωτες  στίχους σε μαθητικά θρανία πόνους κι απαντοχές  δίψες κι εντάσεις αγώνες επιβίωσης

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-16713648858921429572009-11-01T20:14:00.001+02:002009-11-01T20:16:16.943+02:00

Τι θα γινόμαστε αν δεν ξαναγεννιόταν συνεχώς το τίποτα Πώς θα χαράζαμε τα περιγράμματα του εναλλασσόμενου εαυτού μας, πώς θα επινοούσαμε την αφή ν' αγγίξουμε τους άλλους, πώς θα' χαμε να γεμίσουμε τον κόσμο μας που αδειάζει ? Τι θα γινόμαστε χωρίς την αναβίωση του τίποτα χωρίς την επιβίωση του κενού ? Με το κενό φτιάχνουμε περίτεχνους λαβύρινθους όπως ο Δαίδαλος έφτιαχνε τον δικό του μήπως και

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-21511712666998300072009-10-03T11:27:00.002+03:002009-10-04T11:38:35.932+03:00

Δεν ήταν άλλη η αγάπη μας έφευγε ξαναγύριζε και μας έφερνε ένα χαμηλωμένο βλέφαρο πολύ μακρινό ένα χαμόγελο μαρμαρωμένο,χαμένο μέσα στο πρωινό χορτάρι ένα παράξενο κοχύλι που δοκίμαζε να το εξηγήσει επίμονα η ψυχή μας. Η αγάπη μας δεν ήταν άλλη ψηλαφούσε σιγά μέσα στα πράγματα που μας τριγύριζαν να εξηγήσει γιατί δε θέλουμε να πεθάνουμε με τόσο πάθος. Κι αν κρατηθήκαμε από λαγόνια κι αν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-7497936189757632942009-09-15T00:00:00.002+03:002009-09-20T00:41:20.172+03:00

ΣΑΝ ΤΟΝ ΤΥΦΛΟ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΙΑ! Ω ναι, ξέρω καλά πως δεν χρειάζεται καράβι  για να ναυαγήσεις, πως δεν χρειάζεται ωκεανός για να πνιγείς. Υπάρχουνε πολλοί που ναυαγήσαν  μέσα στο κουστούμι τους, μες στη βαθιά τους πολυθρόνα, πολλοί που για πάντα τους σκέπασε το πουπουλένιο πάπλωμά τους. Πλήθος αμέτρητο πνιγήκαν μέσα στη σούπα τους, σ'ένα κουφάκι του καφέ, σ'ένα κουτάλι του

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-65886817335840662772009-06-09T23:15:00.006+03:002009-10-03T10:05:26.971+03:00

Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΧΑΜΟΓΕΛΟ Θα κυλήσει δάκρυ πολύ, να μουσκέψει ως το κόκαλο  τους ήρεμους διαβάτες των πόλεων, τους βιαστικούς ταξιδιώτες των ουράνιων δρόμων,  τους ελεύθερους σκοπευτές της αγάπης.  Θα κυλήσει δάκρυ πολύ,  κάθε σταγόνα αξίζοντας ωκεανούς αιμάτων,  βγαλμένη απ'το μεδούλι του πιο αβάσταχτου τρόπου,  απ'τις ζεστές οιμωγές της πιο μαύρης δουλείας.   Θα πέφτουν οι νύχτες απάνω

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-27291740576615238392009-05-17T11:47:00.010+03:002009-11-05T21:43:58.658+02:00

ΕΙΣ ΜΟΥΣΑΣ    (Ωδή πέμπτη) Tας χορδάς ας αλλάξωμεν ω χρυσόν δώρον, χάρμα Λητογενέος μέγα· τας χορδάς ας αλλάξωμεν ιώνιος λύρα  Άλλα σύρματα δότε ζεφυρόποδες Xάριτες· και σεις επί το ξύλον μελίφρονον, υακίνθινον βάλετε στέμμα.     Tας πτέρυγας απλώνει ως τ' όρνεον του Διός, & και υψώνεται το μέτρον έως τον ουράνιον κήπον των Πιερίδων.                Xαίρετε ω

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-25738989956033264512009-05-10T10:27:00.011+03:002009-11-05T21:58:51.041+02:00

Μη με διαβάζετε όταν δεν  έχετε παρακολουθήσει κηδείες αγνώστων ή έστω μνημόσυνα. 'Οταν δεν έχετε μαντέψει τη δύναμη που κάνει την αγάπη εφάμιλλη του θανάτου. 'Οταν δεν αμολήσατε αϊτό την Καθαρή Δευτέρα χωρίς να τον βασανίζετε τραβώντας ολοένα το σπάγγο. 'Οταν δεν ξέρετε πότε μύριζε τα λουλούδια ο Νοστράδαμος. 'Οταν δεν πήγατε τουλάχιστον μια φορά στην Αποκαθήλωση. 'Οταν δεν ξέρετε

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-86790423198624922032009-05-03T15:20:00.010+03:002009-05-03T19:10:21.859+03:00

.....σαν τη μουσική που αναζητάει στο άπειρο αυτό που η ποίηση αποσιωπά εδώ στη γη.   (Τ.Λειβαδίτης)* * * * * * * * * * * * * * * * * ** ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥΤο Μορφωτικό Ίδρυμα της ΕΣΗΕΑ και το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων οργανώνουν συνέδριο με θέμα «Η Ποίηση σήμερα», αφιερωμένο στη μνήμη του ποιητή Τάσου Λειβαδίτη με αφορμή την παρέλευση είκοσι ετών από τον θάνατό του.Το συνέδριο θα πραγματοποιηθεί στην

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-12850303853515349352009-04-30T23:59:00.010+03:002009-11-05T21:28:23.235+02:00

Πόσο κίτρινος είναι ο ήλιος που μας κοροϊδεύει. Πόσο ιδανικοί εμείς αναλύοντας τις ακτίνες του. Πόσο επαίσχυντα ωραίοι όταν τραβάμε το σύρτη. Και μένουμε άφωτοι- ο ένας απέναντι στον άλλον. ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ-ΕΝΟΧΗ (Εν Φαντασία και Λόγω-1975) http://monody-monody.blogspot.com/2009/04/blog-post_30.html

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-32826553820781524262009-04-26T11:00:00.001+03:002009-04-26T11:05:05.179+03:00

Η σωστότερη κίνηση θα'ναι αυτή που δεν κάναμε.Αλλιώς πώς εξηγείται ότι τα δάκρυαΔεν επαρκούν να διηγηθούν μέχρι τέλουςΚαμιά βιογραφία?Ξεχωρίζω τους ανθρώπους απ'το βλέμμα μετάνοιαςΜε το οποίο ξεπλένουν τα κόκαλαΤης πιο ανώδυνης μνήμης. Τους  βλέπω να στέκουν μετέωροιΑδύναμοι ακόμη να συλλάβουν τι χάος βλακείαςΑντανακλάει ένα δέσιμο γραβάταςΜια καλησπέρα ή ολόκληρο λογύδριο από έδραςΤι φρίκη θα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-80871474077846817062009-04-19T02:14:00.005+03:002009-11-05T21:13:47.427+02:00

Π Α Σ Χ Α Χαιρέτισαν με βάγια τον ερχομό του έρωτα. 'Επειτα οι ίδιοι τον σταυρώσαν τον τρύπησαν με τη λόγχη τον πότισαν χολή και ξίδι τον εξομείωσαν με τους ληστές. Και πάλι περιμέναν πως θ'αναστηθεί για χάρη τους. ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ (ΠΡΟΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΤΑΣΗ (1967-1973)

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-37534209889268586962009-04-09T23:19:00.012+03:002009-04-11T00:45:41.637+03:00

Εις τούτον τον ναόν,των πρώτων Χριστιανώνπαλαιότατον κτίριον,πώς ήλθον; πώς ευρίσκομαιγονατισμένος;   Όλην την Οικουμένηνσκεπάζουν σκοτεινά,ήσυχα, παγωμένα,τα μεγάλα πτεράτης βαθείας νύκτας.    Εδώ σίγα· κοιμώνταιτων αγίων τα λείψανα·σιγά εδώ, μη ταράξηςτην ιεράν ανάπαυσιντων τεθνημένων.    Ακούω του λυσσώντοςανέμου την ορμήν·κτυπά με βίαν· ανοίγονταιτου ναού τα παράθυρακατασχισμένα.    Από τον

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-86826501145584612042009-03-29T18:31:00.000+03:002009-03-29T18:31:56.474+03:00

Ακόλουθοι στο πέρασμά τουςΣημάδια μιας χρήσης κοινής της ζωήςΧαρτιά τσαλακωμένα στο φόρτο της στιγμήςΠεριτυλίγματα μιας εφήμερης ευωχίαςΚαι αλουμίνια άδεια χαλκεύονταςΦτηνές αντηχήσεις αιώνων σαν φόροΣυν, ό,τι αδιάβατο, αδιάβαστοΑνιστορούν τα σκουπίδια(Οστά γεγυμνωμένα, σκόνηΚρανία για να παίζουν μπάλα τις κεφαλές τουςΟι μωροί της ΙστορίαςΚλωτσώντας ό,τι πολυτιμότερο κάποτε υπήρξεΑνυποψίαστοι

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-82089906940848273292009-03-23T18:10:00.001+02:002009-11-08T14:21:34.631+02:00

     Η Λ Ε Κ Τ Ρ Α Αυτή η ισόβια νεότητα που βγάζουν τα μάτια σου,  με το κράμα φόβου και δύναμης, με προκαλεί.  Να βάλω το νυστέρι όλο και βαθύτερα. Το πρόσωπό σου εικονίζει τις τόσες εντάσεις, τον έρωτα,  το θάνατο, την ομορφιά, την ανάταση,  χιλιάδες έκπτωτους αγγελιαφόρους αγγέλους. Τη ζωή.  Εσύ το ξέρεις, οτι υπάρχουν άνθρωποι, με βαθύ ενσυνείδητο σχίσμα εαυτού.  Αυτό του ποιητή και

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-47462301021402525092009-03-21T00:04:00.004+02:002009-03-26T00:54:17.028+02:00

Κοσμοσυρροή για τον … Ευχέτη του Γ. ΔουατζήΜε μια εντυπωσιακή σε όγκο προσέλευση κόσμου, έγινε στο βιβλιοπωλείο Ιανός, η παρουσίαση του βιβλίου «Μη φεύγετε κύριε Ευχέτη» του Γιώργου Δουατζή, από τον  Εκδοτικό Οργανισμό Λιβάνη.  Οι ομιλητές είπαν μεταξύ άλλων, κατά τη σειρά ομιλίας τους:Κώστας Γεωργουσόπουλος: «Σήμερα έχουμε τη μεγάλη χαρά να παρουσιάζουμε ένα ιδιότυπο είδος λογοτεχνίας.

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-41587893803293643682009-03-17T00:36:00.009+02:002009-03-17T01:20:04.969+02:00

Ουρανέ ολόκληρε ανοίγει το άνθοςτης φωνής μου ψηλάέφυγαν όλα τα πουλιά μου τον χειμώναδεν προσμένω σ’ αυτούς τους τόπους ελευθερώνωαγγίζοντας έρημος το γερασμένο τοίχο της βροχήςκι όπως έρχεται απ’ την αύριομε το φάσμα του τρόμου διασταυρώνομαι πάλι.Λεν είναι, πια η Άνοιξηδεν είναι καλοκαίρι μα εγώας ανοίξω το βήμα κ’ εδώ λησμονημένοςνα δείξω την αιωνιότητα.Έχω άλλωστε τα φτερά ταξιδεύωπάνω απ’

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-31980160876694444102009-03-08T01:43:00.010+02:002009-03-08T03:32:46.688+02:00

Εκκωφαντικές πράξεις, άηχες οπισθοχωρήσεις,  λόγια συγχωνευμένα στη σιωπή.'Ολα αυτά που δεν έγιναν, που ειπώθηκαν και δεν βρήκαν αντίκρισμα,δίχως να διαπραγματευτεί κανείς με τις απώλειες.Στο βιβλίο των αντικατοπρισμών ο λαβύρινθος εξοστρακίζει τη μορφή του.Είμαι αντικείμενο παρατήρησης στην κλεψύδρα,όπου η άμμος σχηματίζει λόφους εμποδίζοντας τη συγκατάθεση να είμαι ελεύθερος.Σε συγχωρώ...Είναι

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-58039768493334299642009-03-05T00:00:00.004+02:002010-01-10T13:32:33.835+02:00

Αφιερωμένο για..τα παιδιά του Πειραιά..

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-85066097200804859412009-02-27T00:24:00.002+02:002009-11-05T21:54:10.156+02:00

'Οπως το τραίνο με μπουμπουνητά στο τούνελ Αγκομαχώντας χρόνϊα βρογχίτιδα κι αρθριτικά Πιστεύοντας ακόμα σ'ένα πεπρωμένο από σκουριά και σίδερο. Πιστεύοντας πως τα ταξίδια έχουν προορισμό Τον φωτεινό σταθμό το αδίσταχτο φρένο. Ακολουθώ τις ράγες που θαρρώ με εντελέχεια Οδηγούν στην ψυχή μου. Υπάκουσα Κλειδούχους και σφυρίχτρες με πηλήκιο Γνωρίζοντας τη νομοτέλεια της υποταγής που υπόσχεται

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-29389355754983822062009-02-19T07:00:00.001+02:002009-11-05T21:25:23.845+02:00

Σα να σ'έπλασε ο Θεός με αμεταχείριστο χώμα, φως και νερό, είσαι ωραία παράξενα. Τα χέρια σου μοιάζουν σαν ένας λαός συναγμένος  που σκέφτεται πάνω στο στήθος σου.  Μια κολόνα ο λαιμός σου που στηρίζει ένα αέτωμα.   Μια κατασκήνωση ειρήνης το γέλιο σου.  Στ'ορθό μέτωπό σου,προσγειώνεται ο ήλιος παράξενα. Είναι τα μαλλιά σου Μια ημερωμένη καταιγίδα.   Και τα μάτια σου είναι η σοφία της σιωπής,

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-32680389863235863672009-02-07T20:00:00.002+02:002009-11-05T22:04:05.576+02:00

Και τώρα που ξεμπερδέψαμε πια  με τα μεγάλα λόγια, τους άθλους, τα όνειρα,  καιρός να ξαναγυρίσουμε στη ζωή μας- αλλά, μάταια, το σχέδιο της πόλης άλλαξε,  κατά πού πέφτει ο δρόμος που αγαπηθήκαμε παιδιά, πού πήγε ο άνεμος που σκόρπισε τόσους συντρόφους,  υπάρχει ακόμα ο κόσμος?- τώρα στη γλώσσα μας  μπερδεύονται παλιά τραγούδια, κανείς δε μας καταλαβαίνει  και μόνο τα παιδιά 

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-4720648386919347182009-02-01T03:58:00.000+02:002009-02-01T03:58:33.906+02:00

Οι όσες περίτεχνες ουτοπίες ακούραστοι καλλιεργήσαμεμας εγκατέλειψαν νωρίς προδομένες κι αδικαίωτες.Στρατολογούν από τότε καινούργιους οπαδούς, με την ελπίδαότι θα βρουν κάποιους γενναίους ιδαλγούς να τις στηρίξουν.Ομως κι εκείνοι, νιώθοντας άβολα κι ανέτοιμοι για οράματα,διαλέγουν άλλους στόχους προσιτούς και γρήγορα τις ξεχνάνε.Μετέωρες έλκουν ξανά κάποιους ανύποπτους προσήλυτους,άλλά κι αυτοί

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-89625289569691200432009-01-25T15:00:00.001+02:002009-01-25T19:36:20.176+02:00

ΣΑΒΒΑΤΟ 31 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2009 το μεσημέρι στις 12:00 ΣΤΟΝ ΙΑΝΟ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥ 7 Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΟΥΑΤΖΗΣ παρουσιάζει το βιβλίο του "ΜΗ ΦΕΥΓΕΤΕ, ΚΥΡΙΕ ΕΥΧΕΤΗ""Κι έτσι παντοδύναμος, γονάτισα μπροστά σου, για να δω να ορθώνεται το μεγαλείο της ταπεινότητάς σου. Και είπα, ποιος αλήθεια, ποιός θα δει τα δάκρυά σου.  Και ποιος να κουβεντιάζει τώρα με τα υπέροχα φαντάσματα του παρελθόντος σου.  Βέβαια,

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-22333787651924024302009-01-18T00:01:00.001+02:002009-01-18T01:35:48.900+02:00

Απόσπασμα από την Α Σ Κ Η Τ  Ι Κ Η  του ΝΙΚΟΥ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗΜια Φλόγα είναι η ψυχή του ανθρώπου· ένα πύρινο πουλί, πηδάει από κλαρί σε κλαρί, από κεφάλι σε κεφάλι, και φωνάζει: "Δεν μπορώ να σταθώ, δεν μπορώ να καώ, κανένας δεν μπορεί να με σβήσει!"Δέντρο φωτιά γίνεται ολομεμιάς το Σύμπαντο. Ανάμεσα από τους καπνούς κι από τις φλόγες, αναπαμένος στην κορυφή της πυρκαγιάς, κρατώ αμόλευτο, δροσερό,

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-38363255035548393432009-01-10T00:33:00.005+02:002009-01-10T01:16:52.878+02:00

Στο ένα σκέλος με τα στοιχεία του ενεργητικού καταχωρούνται καταλεπτώς πιο γρήγορα κι από την ταχύτητα του φωτός τα ερείσματα της μνήμης οι οσμές του καλοκαιριού κι οι οσμές των γυναικών χρώματα τρυφερές φωνές τα λάφυρα του έρωτα οι αποτιμήσεις τα εύρετρα των αινιγμάτων αμφίρροπες μορφές λέξεις που αστόχησαν μες στο σκοτάδιΚαι στο άλλο σκέλος πέρα από το πεδίο βολής τα πολυψήφια όνειρα που

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-29860750633522324412009-01-02T20:35:00.009+02:002009-11-05T21:30:37.676+02:00

ΚΑΤΑΦΕΡΕΣ Κατάφερες να νιώσω ανάσα αφή και μυρωδιά σου αφύπνιση χρόνια μετά Κατάφερες να θυμηθώ τη φωνή της μάνας μου όταν με είχε αγκαλιά κι ακούγονταν μέσα από το στέρνο της μαζί με τους χτύπους της καρδιάς Κατάφερες να ξυπνήσεις την έλλειψη την θαμμένη στην αυτοδυναμία της άμυνας Χρόνια τώρα η δύναμη της συνήθειας έχτισε οχυρά σε ανύπαρκτους εισβολείς Κι αυτό το κάστρο χάρτινο λες

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-33025060994828067002008-12-31T12:00:00.001+02:002008-12-31T12:31:24.230+02:00

ΟΜΟΙΟΚΑΤΑΛΗΞΙΑΚαι όσοι μίλησαν και όσοι σώπασανΚαι όσοι ανέβηκαν στο πιο ψηλό κλαδίΚαι όσοι αφέθηκανΚαι όσοι ανοίξαν την καρδιά τους και όσοι έριξανΜέσα στη στέρνα της χαλίκια ώσπου τη στέρεψανΚαι όσοι χύσανε ποτάμια και όσοι έστρωσανΚάτω απ'τον ίσκιο του εαυτού τους και ονειρεύτηκανΚαι όσοι μπήκαν στα βιβλία και όσοι σκόρπισανΧωρίς φειδώ χωρίς την έγνοια του επερχόμενουΧωρίς το φόβο πως μπορεί

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-75997011646214538362008-12-28T21:09:00.006+02:002009-11-05T21:17:32.973+02:00

..Στη βρύση του ύπνου κάνει ουρά με τον τενεκέ του στο χέρι το τελευταίο μου όνειρο.. ΟΔYΣΣΕΑΣ ΕΛΥΤΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-56137706807657010092008-12-21T11:00:00.006+02:002009-11-08T14:16:19.495+02:00

"...Οι τόποι που γνωρίσαμε δεν ανήκουν μόνο στον κόσμο του χώρου, όπου τους τοποθετούμε για μεγαλύτερη ευκολία. Δεν ήταν παρά μια λεπτή τομή ανάμεσα στις συνεχόμενες εντυπώσεις που σχημάτιζαν την τότε ζωή μας η ανάμνηση ορισμένης εικόνας δεν είναι παρά ο καημός για ορισμένη στιγμή που πέρασε και τα σπίτια, οι δρόμοι, οι λεωφόροι, όλα είναι φευγαλαία, αλίμονο!, σαν τα χρόνια." ΜΑΡΣΕΛ ΠΡΟΥΣΤ -

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-74151103533971264292008-12-14T23:59:00.004+02:002010-01-10T14:57:08.668+02:00

Εμείς που ξεκινήσαμε για το προσκύνημα τούτο κοιτάξαμε τα σπασμένα αγάλματα ξεχαστήκαμε και είπαμε πως δεν χάνεται η ζωή τόσο εύκολα πως έχει ο θάνατος δρόμους ανεξερεύνητους και μια δική του δικαιοσύνη πως όταν εμείς ορθοί στα πόδια μας πεθαίνουμε μέσα στην πέτρα αδελφωμένοι ενωμένοι με τη σκληρότητα και την αδυναμία, οι παλαιοί νεκροί ξεφύγαν απ'τον κύκλο και αναστήθηκαν και χαμογελάνε μέσα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-91872546789278860982008-12-06T12:05:00.006+02:002009-11-11T23:10:35.601+02:00

ΟΤΑΝ ΚΟΠΑΖΕΙ Ο ΘΟΡΥΒΟΣ, 2 Φιλίες κι έρωτες συντριμμένοι, οικτρά ναυάγια σχέσεων που πίστεψα ιδανικές, κουρέλια ανθρώπινης ζεστασιάς- κι είναι πια τόσο μάταιο ν'αναζητάω αιτίες, να επανέρχομαι σ'ευθύνες, ν'αντιδικώ με τους νεκρούς μου, όταν κι εγώ συνέργησα στο θάνατό τους, όταν κι εγώ έτσι νεκρός που σάπισε και βρώμισε απόμεινα γι'αυτούς... Ολους μας έφθειρε η ανέξοδη αγάπη. ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ (

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-71241398998802883472008-11-29T18:02:00.004+02:002008-11-29T19:05:02.080+02:00

ΚΑΙ ΣΚΛΗΡΗ ΣΩΣΤΗ ΠΕΤΡΑ μπορεί να γίνεται κάποτε η μοναξιά σου.Και άλλες φορές πάλι σκέτο πούπουλο. Είναι φορές που την βρίσκεις να διαμορφώνεταιάλλοτε μέσα στην μεγάλη σύναξη των ανθρώπων κι άλλοτε πάλι στην ερημία των πάρκων,την ώρα που κι οι πάπιες ακόμη δεν σου δίνουν σημασία κι αποσύρονται στην χλόη να κοιμηθούν.Τότε είναι που νιώθεις την απελπισία να σου βγαίνει από το στόμα έξω, χωρίς ίσως

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-690212349928159942008-11-22T22:47:00.009+02:002008-11-23T00:36:41.693+02:00

ΚΡΑΤΗΣΑ ΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ Α! -ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ (ΕΠΙΦΑΝΕΙΑ)Στο βυθό της μουσικής τα ίδια πράγματα σ'ακολουθούν μετουσιωμένα.Η ζωή παντού μιμείται τον εαυτό της.Κι εσύ κρατώντας το φώσφορο στην παλάμη σουκυκλοφορείς ασάλευτη μέσα στις ίνες της πελώριας τύχης.Και τα μαλλιά σου ποτισμένα στην Ενάτη καμπυλώνουν τις θύμησεςκαι παιρνούν τους φθόγγους στο στερνό αέτωμα της αμφιλύκης.Πρόσεξε!Η φωνή που

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-80409875973390834582008-11-16T22:28:00.003+02:002009-11-15T14:21:57.994+02:00

Και μες στο απόλυτο σκοτάδι θα σε συναντήσω, φίλε. Ήρωα που πέθανες για ιδανικά με το φακό θα σ' εντοπίσω. Θα σου μιλήσω για πράγματα κοινά που τ' αγνοούσες. Τώρα το αίμα χύνεται μονάχα στα τροχαία. Ήσυχες Κυριακές στο πάρκο με τα παιδιά∙ κάθε Δευτέρα σινεμά. Ζούμε τα γεγονότα απ' τις εφημερίδες, τον έρωτα στα εικονογραφημένα περιοδικά. Στην ταβέρνα πότε-πότε οι φίλοι, ξαναγυρνούμε στα παλιά. Ο

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-81390469743018724012008-11-08T12:42:00.005+02:002008-11-08T14:01:03.137+02:00

Μα πόσα λόγια φτάνουν στον προορισμό τους ? Αραγε πόσα λόγια έχουν αποδέκτη? Λόγια του τρεχούμενου νερού με λειασμένα βότσαλα της ακροποταμιάς Λόγια φιλάργυρα της στάλας που πέφτει από τη σφιγμένη βρύση Λόγια κλεισμένα στο ανήλιαγο δωμάτιο σαν χέλια αργά και ράθυμα στη στέρνα Λόγια με μυρωδιά σκουριάς της υδροφόρου που περιμένουν στο νησί Λόγια που ευφραίνουν, ανέλπιστο δώρο ξεχασμένων γενεθλίων

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-3335564671157453792008-10-31T01:40:00.003+02:002008-10-31T02:03:19.839+02:00

Έτσι λοιπόν χωρέσανε στα μάτια σου τόσες κοινέςασήμαντες εικόνεςΠοιος θα ’χει χρόνο κάποτε να βυθιστεί στη λίμνημιας ανάμνησης Η αιωνιότητα κρατάει τόσο λίγο Όμως, δε γίνεται, θα υπάρχει κάπου μια μικρήδικαιοσύνη να εξηγεί Με ποιες προθέσεις φεύγει ένας άνθρωπος Με πόσα θα και πόσα να που ψιθυρίζει ο θάνατος Σβήνει ασυλλόγιστα ολόκληρη ζωή Αφού, το ξέρεις, ένα μόλις δευτερόλεπτο αρκείν’ αλλάξουν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-21573437937527163072008-10-26T09:32:00.009+02:002008-10-26T10:18:54.860+02:00

για τον Μιχάλη..ΟΤΑΝ ΚΟΠΑΖΕΙ Ο ΘΟΡΥΒΟΣ (1)Για το ψωμί, το δίκιο, την αλήθεια, ίσως και να μηφτάνει μια ζωή,μα τη ζωή μου την ένιωσα ζωή μες στον αγώνα αδέλφια.Και για να μάθω να μιλώ όταν ο τρόμος τα στόματαβουβαίνεινα μάθω ν'ανορθώνομαι όταν θεριεύει ο θάνατοςγια να μπορώ τα ίδια τα λάθη μας ν'αντέχωμε πόσες αδυναμίες έπρεπε να κατανικήσωμε πόσες πρέπει κάθε στιγμή ν' αντιπαλεύω...Ομως μονάχα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-68925915638259747042008-10-17T22:46:00.005+03:002008-10-18T00:43:55.291+03:00

Ζει η απουσία λοιπόν, μαζί μας ή και μόνη της, τη ζωή της,χειρονομεί αδιόρατα, σωπαίνει, φθείρεται, γερνάεισαν ύπαρξη σωστή, με το βουβό χαμόγελο που ρυτιδώνει λίγολίγοστο στόμα και τα μάτια, με το χρόνο το δικό μας μετρημένη,χάνοντας χρώματα, πληθαίνοντας τη σκιά της-ζει και γερνάει μαζί μας και χάνεται μαζί μας, κι απομένει σεό,τι αφήνουμε.Και πρέπει να προσέχουμε την κάθε κίνηση και σκέψη μας

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-2723105816549378652008-10-12T02:38:00.005+03:002008-10-12T19:46:31.118+03:00

Aυτούς που βασανίζονται κλεισμένοι, στο καβούκι τους—Ν' ακούνε μουσική και να καπνίζουν—Αυτούς που αποπειράθηκαν ν' αυτοκτονήσουν με ομορφιά—Ρούφηξαν το βιτριόλι της και κάηκαν—Αυτούς που ο φόβος τους φυτεύει στις ερμιές Αυτούς που άυπνοι αιωρούνται στον αέραΑυτούς που κάναν έρωτα και μείνανε πιο μόνοιΑυτούς που ανέκφραστοι ακολουθούν μια νεκροφόρα μνήμηΑυτούς που λιώνουν βουτηγμένοι στα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-70215337218596004292008-10-06T23:39:00.000+03:002008-10-06T23:39:51.120+03:00

ΣΥΝΑΞΗ ΣΙΩΠΗΣ Σαν τη γραμμή στο φως, Που γράφει το πουλί Μ' αστραφτερό φτερό και χτύπο, Μες στη μετέωρη θαμπή του αποδημία, Θα χαράζει το γλήγορο πέρασμά σου.Κάτω από κάθε σύγνεφο κυνηγημένο Από Βοριά και Νότο, κάτω από κάθε ήλιου στροφή.Πώς φωσφορίζει η θάλασσα Στη θαμπωμένη καταχνιά.Η αναμμένη λάμπα, που έσβησε, Κι αντιφεγγίζει και θ' αντιφεγγίζει.Η έξαφνη λάμψη που έλαμψε. Ατελείωτη εξαφάνιση

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-41477175765929350742008-09-28T20:58:00.007+03:002008-09-28T22:40:26.945+03:00

...Θα πενθώ πάντα -μ'ακούς ? - για σένα,μόνος, στον Παράδεισο....Ο. ΕλύτηςO MARE E TUEven for us Even for us There's a reason That keeps us here And if you hold me tight I'll cry, and I'll cry Until I'd let myself go and Moisten you with my tears The tears of my love A man lost his heart in that street. My love If the sea and you were not here I wouldn't be here either My love Love exists

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-53391118684674641072008-09-21T17:53:00.007+03:002009-11-05T21:49:59.929+02:00

Αγία νοσταλγία πέλαγο ανοιχτό πόσα σκαριά έχεις πάρει για πάντα στο βυθό Αγία νοσταλγία φιλώ την εικόνα σου δεν έχω απόψε πού να πάω δέξου με στο δώμα σου Αγία νοσταλγία τις αγάπες μου καλώ μέσα από καθρέφτη παραμορφωτικό Αγία νοσταλγία της μνήμης αδερφή είσαι αγκάθι βάλσαμο τραγούδι και στριγκλιά μαζί Αγία νοσταλγία ανίκητο θεριό έχεις κλείσει την καρδιά μου σε λαβύρινθο

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-44697634837009415902008-09-19T01:34:00.001+03:002009-11-08T14:24:43.500+02:00

ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΓΑΛΑΞΙΕΣ Πάνε κι έρχονται οι άνθρωποι πάνω στη γη. Σταματάνε για λίγο, στέκονται ο ένας αντίκρυ στον άλλο, μιλούν μεταξύ τους. Έπειτα φεύγουν, διασταυρώνονται, μοιάζουν σαν πέτρες που βλέπονται. Όμως, εσύ, δε λόξεψες, βάδισες ίσα, προχώρησες μες από μένα, κάτω απ' τα τόξα μου, όπως κι εγώ: προχώρησα ίσα, μες από σένα, κάτω απ' τα τόξα σου. Σταθήκαμε ο ένας μας μέσα στον άλλο, σα νάχαμε

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-83088010697123347432008-09-15T00:53:00.004+03:002008-09-15T01:29:03.363+03:00

ΣΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ... Στο παιδί μου δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια Και του μιλούσανε για Δράκους και για το πιστό σκυλί Για τα ταξίδια της Πεντάμορφης και για τον άγριο λύκο Μα στο παιδί δεν άρεσαν ποτέ τα παραμύθια Τώρα, τα βράδια, κάθομαι και του μιλώ Λέω το σκύλο σκύλο, το λύκο λύκο, το σκοτάδι σκοτάδι, Του δείχνω με το χέρι τους κακούς, του μαθαίνω Ονόματα σαν προσευχές, του τραγουδώ τους νεκρούς

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-18226595677212456542008-09-13T21:39:00.006+03:002008-09-13T22:31:28.828+03:00

Για τον Γιάννη Κ. που σήμερα θα συναντούσε τον Σεπτέμβρη για 47η φοράΣτον άνεμο ρίχνω μια χούφτα χώμα Χαράζει το χέρι λέξεις των θλίψεωνΠώς τώρα το χάσμα της σκέψης των ονείρων να γίνει φωνήΣτη διττή της να μετέχει η σάρκα μορφή Κι οδηγημένη απ' το χέρι η σιωπή να γίνει γλώσσα Σούρουπο σταματούν οι δεκαοχτούρες το θρήνο Ροκανίζουν στο πλατάνι οι κάργιες τη μέρα Ποια λόγια να σου απευθύνω

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-68082385926457093622008-09-09T23:20:00.004+03:002008-09-10T00:03:02.679+03:00

Περαστικός.Και ιδιότροπα για μένα γραφικός.Κάτι σαν άψυχος, κάτι σαν ξένος,μ'αγαπημένος.Η βιάση του ματαιωμένος όρθρος.Ασφυκτιούσαμε.Στενό του πάθους μας το οίκημα,κι ένας πικρός συνωστισμός τα σχήματά μας.Χαμηλοτάβανα τα σχέδιά μας,δίχρωμος της καρδιάς ο φωτισμός,κι αλλόκοτα της σκέψης μας τα κάδρα.Ηταν περαστικός.ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-60338295882619719392008-09-01T19:44:00.002+03:002008-09-01T20:21:42.025+03:00

Ψυχή, μη λησμονείς την έπαρση.Το άσπονδο που τρέφεις,σαν έρωτας σκληρότατος υπάρχεικαι εισχωρεί ως το μεδούλι του σκελετού,που συγκρατεί του σώματος την ύψωση.Μη λησμονείς την έπαρση,φαρμάκι αδυσώπητο, φάρμακο δυνατόκρατάει την έκφραση άκαμπτηκαι δυναμώνει η γνώση του χωρισμού.Ποιος χωρισμός θα σε βαστάξει ανένδοτηκι ακέρια; Πώς ειμπορείμια τέτοια να συγχωρήσει προσφορά;Ω συμφορά, τα χέρια της

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-28695970118247056282008-08-25T20:34:00.008+03:002008-09-01T23:37:05.374+03:00

Τα σπίτια....φυτρώνουν κι αυτά σαν τα λουλούδια, μαραίνονται κι αυτά με τα χρόνια, άμα παίζαμε το βίντεο της ζωής μας γρήγορα, θα μέναμε εκστατικοί. Μπαίνεις για πρώτη φορά αγκαλιά στα χέρια σπίτι μόλις γεννιέσαι, βγαίνεις μετά αγκαλιά ή με το καρότσι, μετά με τα παπούτσια σου, τα πρώτα, μετά με ένα παιχνίδι στο χέρι, ένα σκούφο μέχρι τα μάτια και το άλλο χέρι, στο χέρι του πατέρα ή της μάνας.

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-39789298713203106832008-08-21T18:20:00.011+03:002009-11-05T21:33:45.407+02:00

....Glass traps open and close on nite flights Broken necks Feather weights press the walls Be my love We will be gods on nite flights Only one promise Only one way to fall... From "NITE FLIGHTS" (Gary Walker-Walker Brothers-1978/David Bowie-1993)

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-90007105642835061402008-08-06T10:30:00.002+03:002008-08-06T12:15:45.007+03:00

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-65374471870204659002008-08-04T15:58:00.010+03:002008-08-04T16:51:32.069+03:00

"Φάλτσο η πορεία", φίλε μου. Οταν μας φώναζαν οι γέροι ναυτικοί να πάρουμε μαζί μας μια πυξίδα, βγάζαμε γλώσσα και τους κοροϊδεύαμε. Η θάλασσα είναι δική μας, τους απαντούσαμε. Ο ουρανός είναι δικός μας. Η γη είναι δική μας. Πώς θα χαθούμε? Στο κάτω κάτω, υπάρχει ο πολικός αστέρας. Ποιά είναι η ρότα σας. Επέμεναν αυτοί. Κι εμείς κομπάζαμε και κάναμε γκριμάτσες πίσω απ'τη πλάτη τους.'Η και μπροστά

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-51920466185517547622008-07-29T23:08:00.009+03:002008-07-29T23:41:28.649+03:00

BEE.. HAPPY ! Οπως η μέλισσα γύρω από ένα άγριο λουλούδι,όμοια κ' εγώ. Τριγυρίζω διαρκώς γύρω απ' τη λέξη. Ευχαριστώ τις μακριές σειρές των προγόνων,που δούλεψαν τη φωνή, την τεμαχίσαν σε κρίκους,την κάμαν νοήματα, τη σφυρηλάτησανόπως το χρυσάφι οι μεταλλουργοίκ' έγινε Ομηροι, Αισχύλοι,Ευαγγέλια κι' άλλα κοσμήματα. Με το νήμα των λέξεων,αυτόν το χρυσό του χρυσού,που

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-36597327516253328372008-07-21T22:30:00.008+03:002009-11-05T22:08:11.764+02:00

- Ετσι μιλώ για σένα και για μένα Eπειδή σ' αγαπώ και στην αγάπη ξέρω Nα μπαίνω σαν Πανσέληνος Aπό παντού, για το μικρό το πόδι σου μέσ' στ' αχανή σεντόνια Nα μαδάω γιασεμιά - κι έχω τη δύναμη Aποκοιμισμένη, να φυσώ να σε πηγαίνω Mέσ' από φεγγερά περάσματα και κρυφές της θάλασσας στοές Yπνωτισμένα δέντρα με αράχνες που ασημίζουνε Aκουστά σ' έχουν τα κύματα Πώς

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-23687212572202681322008-07-21T01:28:00.006+03:002008-07-21T01:48:43.296+03:00

Για σένα έχω μιλήσει σε καιρούς παλιούς Με σοφές παραμάνες και μ' αντάρτες απόμαχους Από τι να 'ναι που έχεις τη θλίψη του αγριμιού Την ανταύγεια στο πρόσωπο του νερού του τρεμάμενου Και γιατί, λέει, να μέλλει κοντά σου να 'ρθω Που δε θέλω αγάπη αλλά θέλω τον άνεμο Αλλά θέλω της ξέσκεπης όρθιας θάλασσας τον καλπασμό Και για σένα κανείς δεν είχε ακούσει Για σένα ούτε το δίκταμο ούτε το μανιτάρι

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-41502077930057420962008-07-16T00:02:00.013+03:002008-07-16T01:19:22.478+03:00

Τον ξεχώρισα μόλις τον είδα, ήμουνα τακτική στα κηρύγματά του, πούλησα κι ένα κτηματάκι της θείας μου για να τον ακολουθήσω. Όμως όταν πια όλα τα ξόδεψα, αποφάσισα να πουλήσω και το κορμί μου, στην αρχή στους ανθρώπους των καραβανιών, κατόπι στους τελώνες∙ κοιμήθηκα με σκληροτράχηλους Ρωμαίουςκι οι Φαρισαίοι δε μου είναι άγνωστοι. Κι όμως μέσα σ' αυτά δεν ξεχνούσα τα μάτια του. Μήνες για χάρη

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-82163798687681961982008-07-11T01:04:00.006+03:002008-07-11T01:20:14.950+03:00

Πληρώνοντας όσα όσα. Να προσπαθήσει πάλι να ταξιδέψει. Μ' αυτό ή τ' άλλο ζωγραφισμένο καράβι. ΠΑΝΟΣ ΘΑΣΙΤΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-77163226202236354482008-07-09T23:00:00.004+03:002008-07-09T23:46:58.385+03:00

Πόσο δύσκολο έγινε να μιλήσεις καθώς τα μάτια σε ερευνάνε περιμένουνε ν' αδράξουν τις λέξεις σαν πουλιά στα δίχτυα, μια ζεστή χειρονομία ζητάνε να σκοτώσουν, γιατί ποιος θα πιστέψει πως τα χέρια ζητάνε ν' αγκαλιάσουν κι όχι να πνίξουν, ποιος προσφέρεται να κινδυνέψει αφήνοντας την ψυχή του σε ξένα χέρια, και πώς να ζήσεις με χειρονομίες ακρωτηριασμένες, ανέκφραστες, κραυγές που δηλώνουν τον

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-91399618543434425962008-07-06T23:43:00.007+03:002008-07-07T00:54:27.503+03:00

Μόνη, εντελώς μόνη, περπατώ στο δρόμο, και πέφτω πάνω σε μεγάλα γεγονότα : Ο ήλιος σαν επειγόντως να εκλήθη από τη Δύση αφήνοντας ημιτελές το δειλινό...Σε λίγο η νύχτα, κρατώντας τους αμφορείς του μυστηρίου, των ιδιοτήτων της επαίρετο όταν στο ρεμβώδες μάτι της, το φεγγάρι, ένα απρόσεχτο, λαθραίο σύννεφο, πάτησε και την τύφλωσε. Του ατυχήματος τούτου επωφελήθηκε κάποιος ξένος κατάσκοπος -το

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-24175010884265856632008-06-29T23:44:00.004+03:002008-06-30T01:09:00.631+03:00

Η αγάπη είναι ο φόβος που μας ενώνει με τους άλλους. Όταν υπόταξαν τις μέρες μας και τις κρεμάσανε σα δάκρυα Όταν μαζί τους πεθάνανε σε μιαν οικτρή παραμόρφωση Τα τελευταία μας σχήματα των παιδικών αισθημάτων Και τι κρατά τάχα το χέρι που οι άνθρωποι δίνουν; Ξέρει να σφίγγει γερά εκεί που ο λογισμός μας ξεγελά Την ώρα που ο χρόνος σταμάτησε και η μνήμη ξεριζώθηκε Σα μιαν εκζήτηση παράλογη πέρα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-46145006032550613482008-06-22T23:11:00.006+03:002009-11-05T21:21:05.733+02:00

ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ αιματα * με πορφυρωσαν Και χαρες ανειδωτες * με σκιασανε Οξειδωθηκα μες στην * νιοτια των ανθρωπων Μακρινη Μητερα * Ροδο μου Αμαραντο Στ' ανοιχτα του πελαγου * με καρτερεσαν Με μπομπαρδες τρικαταρτες * και μου ριξανε Αμαρτια μου νά 'χα * κι εγω μιαν αγαπη Μακρινη Μητερα * Ροδο μου Αμαραντο Τον Ιουλιο καποτε * μισανοιξανε Τα μεγαλα ματια της * μες στα σπλαχνα μου Την

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-72970049213864873902008-06-19T00:42:00.005+03:002008-06-19T01:13:22.611+03:00

Λόγια που τα προμελετήσαμε, μα που όταν ήρθε η ώραδώσαν τη θέση τους σε μια δειλή σιωπή -..............Kανείς δε θα μάθει ποτέμε πόσες αγρύπνιες συντήρησα τη ζωή μου......αυτό που μας μεγαλώνει είναι, ίσως, η ίδια η παιδικότητα, που μας διώχνει, για να μην, τελικά, εννοήσουμε........................ο καθένας ζεί με το τρόπο του την αιώνια παραπλάνηση..ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-24740820529799130952008-06-12T21:22:00.007+03:002008-06-14T10:02:16.706+03:00

Και μένει στον κόσμο το ελάχιστο Αυτό που δρώντας πάλι φορτίζει τις ψυχές Ανακυκλώνεται φουσκώνει το άσπρο φως Εδώ σημαίνεις εκεί πλέον είσαι αφανής Αμετάκλητα όνειρα αποτρόπαια σφραγίζουν Πώς να υπερβείς το σώμα σου με λέξεις Λίγο το φως, βαθύ σκοτάδι Και περιστρέφει ο έρωτας τις ψυχές Τις χαράζει Δε μιλιέται, σιωπά και μας καταδικάζει Ενώ το είδωλο στον καθρέφτη είναι ένας άλλος Και

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-56827406636667733032008-06-11T01:51:00.005+03:002008-06-11T02:09:59.786+03:00

Γράφω σ' ένα κελλίΧιλιάδες λέξεις Σαν ένας κατάδικος Κι ύστερα βγάζω το κεφάλι μου Έξω από τον φεγγίτη Διψασμένος για λίγο γαλάζιοΤΑΚΗΣ ΒΑΡΒΙΤΣΙΩΤΗΣ-ΓΡΑΦΩ Σ'ΕΝΑ ΚΕΛΛΙ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-20723079339019756512008-06-08T12:39:00.004+03:002008-06-08T12:52:45.062+03:00

όταν το κάτι αυτό,το οτιδήποτε,για μένα θα τελειώσει,και πάλι εγώ στο τίποτα θα υπάρχω.θα είμαι εκείνο που τα μάτια σας θαμπώνει,το ύψιλον στα μυστικά,στη νύχτα,στην ψυχή,η απαλή καμπύλη στο αύριο,το χι στο χάδι ήστο χώμα της πατρίδας σας.όταν το κάτι αυτό,το μάταιο οτιδήποτε τελειώσει,στο τίποτα η αγάπη ξεχασμένη θα υπάρχει.θα σας αγγίζει απαλά,θα σας ζητάει χαμογελώντας το αδύνατο. ΤΟΛΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-48991254283963335782008-06-07T20:11:00.005+03:002008-06-07T20:35:31.151+03:00

Δεv ξέρω πια τη νύχτα φοβερή ανωνυμία θανάτουΣτο μυχό της ψυχής μου αράζει στόλος άστρων.Εσπερε φρουρέ για να λάμπεις πλάι, στο ουρανίΑεράκι ενός νησιού που με ονειρεύεταιΝ' αναγγέλλω την αυγή από τα ψηλά του βράχιαΤα δυο μάτια μου αγκαλιά σε πλέουνε με το άστροΤης σωστής μου καρδιάς : Δεν ξέρω πια τη νύχτα.Δεν ξέρω πια τα ονόματα ενός κόσμου που μ' αρνιέταιΚαθαρά διαβάζω τα όστρακα τα φύλλα τ'

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-10758590561635578742008-06-05T21:53:00.010+03:002008-06-06T00:13:25.674+03:00

Σου είπα :- Λύγισα.Και είπες :-Μη θλίβεσαι.Απογοητεύσου ήσυχα.Ηρεμα δέξου να κοιτάς σταματημένο το ρολόι.Λογικά απελπίσου πώς δεν είναι ξεκούρδιστο,ότι έτσι δουλεύει ο δικός σου χρόνος.Κι αν αίφνης τύχει να σαλέψει κάποιος λεπτοδείκτης,μη ρηψοκινδυνέψεις να χαρείς.Η κίνηση αυτή δεν θα' ναι χρόνος.Θα 'ναι κάποιων ελπίδων ψευδορκίες.Κατέβα σοβαρή, νηφάλια αυτοεκθρονίσου από τα χίλια σου

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-65765002920011248002008-06-01T20:36:00.008+03:002008-06-01T23:49:46.142+03:00

Ισκιοι βουβοί αραγμένοι στη σκάλα Μάτια θολά που κράτησαν εικόνες θαλασσινές Κύματα με τη γλυκιάν αγωνία στην κάτασπρη ράχηΓυμνός κυλίστηκα μέσα στην άμμο μα δεν υποτάχτηκαΚαι δεν αγάπησα μόνον εσένα που τόσο με κράτησεςΟπως αγάπησα τα ναυαγισμένα καράβια με τα τραγικά ονόματαΤους μακρινούς φάρους,τα φώτα ενός απίθανου ορίζονταΤις νύχτες που γύρευα μόνος να βρω το χαμένο εαυτό μουΤις νύχτες που

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-44813058923762655282008-05-27T22:03:00.008+03:002008-05-27T23:54:36.394+03:00

Ο άνθρωπος που εισόρμησε πια στην απώτερη θλίψημε δίχως έστω ένα τριαντάφυλλομε εκείνα τα ακατέργαστα στην ώχρα μεινεσμένα μάτιαστο μισοσκέπαστο ερημόκκλησο σέρνονταςτη μεγάλη ανάπηρη σιωπή στο καροτσάκι της ομιλίαςανέκαθεν ήξερε την άσωστη κατάσταση- :πως είμαστε καθημαγμένοι ερασιτέχνες του Πραγματικούμε ένα μυστήριο που βεβηλώνει τη διάνοια διχάζονταςπριν η δορά της θάλασσας σηκώσει το

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-35451173163980546382008-05-24T14:45:00.006+03:002008-05-25T00:16:41.430+03:00

Θὰ φύγω σὲ ψηλὸ βουνό, σὲ ριζιμιὸ λιθάρι νὰ στήσω τὸ κρεβάτι μου κοντὰ στὴ νερομάνα τοῦ κόσμου ποὺ βροντοχτυποῦν οἱ χοντρὲς φλέβες τοῦ ἥλιου, ν᾿ ἁπλώσω ἐκεῖ τὴν πίκρα μου, νὰ λυώσει ὅπως τὸ χιόνι. Μὴν πιάνεσαι ἀπ᾿ τοὺς ὤμους μου καὶ στριφογυρίζεις ἄνεμε! φεγγαράκι μου! Καλέ μου! Αὐγερινέ μου! Φέξε τὸ ποροφάραγκο! Βοήθα ν᾿ ἀνηφορήσω! Φέρνω ζαλιὰ στὶς πλάτες μου τὰ χέρια τῶν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-24926599862402941682008-05-22T21:28:00.013+03:002008-05-22T23:03:22.997+03:00

Για τους ερωτευμένους που παντρεύτηκανΓια το σπίτι που χτίστηκεΓια τα παιδάκια που μεγάλωσανΓια τα πλοία που άραξανΓια τη μάχη που κερδήθηκεΓια τον άσωτο που επέστρεψεΓια όλα όσα τελείωσαν χωρίς ελπίδα πια.ΜΑΝΩΛΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣΠαντελής Θαλασσινός - Κεραυνός και αστραπή[via FoxyTunes / Παντελής Θαλασσινός]

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-73012461536045925282008-05-18T02:23:00.008+03:002008-05-18T03:43:48.766+03:00

Listening to: KRAOYNAKHS STAMATHS - AYTH H NYXTA MENEI Μίλα . Πες κάτι , οτιδήποτε.Μόνο μη στέκεις σαν ατσάλινη απουσία.Διάλεξε έστω κάποια λέξη, που να σε δένει πιο σφιχτά με την αοριστία.Πες :"άδικα","δέντρο","γυμνό". Πες :"θα δούμε","αστάθμητο","βάρος". Υπάρχουν τόσες λέξεις που ονειρεύονται μια σύντομη, άδετη, ζωή με τη φωνή σου. Μίλα. Έχουμε τόση θάλασσα μπροστά μας. Εκεί που

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-89953705495522679902008-05-14T01:07:00.010+03:002008-05-14T01:52:02.764+03:00

..Στου δειλινού την άκρη δεν βλέπεις όνειρα αυτά που γίναν βλέπεις και τα επόμενα.Βλέπεις τον άνθρωπο μικρόπου τον πατάν στ' αλήθεια, τα πόδια του τα ίδια.... Θ.ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-16826441527517778512008-05-11T13:46:00.011+03:002008-05-11T13:59:10.025+03:00

Listening to: Steve Miller Band - Serenade From The Starsvia FoxyTunes Γιατί βαθιά μου δόξασα και πίστεψα τη γη και στη φυγή δεν άπλωσα τα μυστικά φτερά μου, μα ολάκερον ερίζωσα το νου μου στη σιγή, νά που και πάλι αναπηδά στη δίψα μου η πηγή, πηγή ζωής, χορευτική πηγή, πηγή χαρά μου... Γιατί ποτέ δε λόγιασα το πότε και το πώς, μα εβύθισα τη σκέψη μου μέσα στην πάσαν ώρα, σα μέσα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-75014419901413483522008-05-09T01:37:00.008+03:002008-05-09T02:06:28.526+03:00

Listening to: Dido - Life for rentvia FoxyTunes .......Ενα μεγαλο πελαγο δυο ματιαευκινητα και ακινητα σαν τον αγερα,και τα πανια μου οσο κρατησουν, κι ο Θεος μου.ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΣΕΦΕΡΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-46195321929209572892008-05-04T01:53:00.007+03:002008-05-04T03:31:24.071+03:00

Listening to: Dune - Who Wants to Live Forevervia FoxyTunes Σε γνώρισα ναυαγός σε μια μεγάλη πόληπου οι άνθρωποι περνούν και χάνονταιμε μια βουή ωκεανού.Κι ήταν σα θαύμα το πώς βγήκανκαινούργια λόγια απ'το στεγνό μου στόμα.Τ'απόθεσα χωρίς καμμίαν εγγύηση, παράλογασ'ένα μπουκάλι και τ'όριξα στην άσφαλτο.Ηξερα πως δεν είχα τίποτα να περιμένωμα δε βρισκόμουν πια στην πρώτη νιότη μουκι η

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-21768651890507672512008-05-02T23:01:00.014+03:002008-05-03T00:31:12.270+03:00

----------------Listening to: Bono - In a Lifetimevia FoxyTunes Mεγάλα λόγια που φωνάξαμε στους δρόμουςμικρές αλήθειες που αποσιωπήσαμε στον εαυτό μας...Γι' αυτό σου λέω πρέπει να βρείς έναν άλλο τρόπο να ξεχωρίζεις τους ανθρώπους, όχι να περιμένεις την πράξη - είναι τότε αργά. ...σκορπιασμένα τα φύλλα του ημερολογίου σαν μικροί απεριποίητοι

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-1667929773856644932008-04-30T00:47:00.005+03:002008-04-30T00:53:34.973+03:00

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-22075373829151856212008-04-28T15:50:00.006+03:002008-04-28T18:27:04.260+03:00

Μη με ρωτάς τί σου είπα μες τα κλάματα ήταν χαλίκια και τα λόγια και τα δάκρυαπάτησα πάνω τους να σκληραγωγηθώμάτωσαν τα χαλίκια από τα πόδια μουκαλά να πάθουν και τα δάκρυα και τα λόγιανα μη ξαναπατήσουν πάνω μου ποτέ! ΓΙΑΝΝΗΣ ΒΑΡΒΕΡΗΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-2119572409856495142008-04-27T12:57:00.007+03:002008-04-27T15:11:21.014+03:00

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-41650313373341197652008-04-26T13:12:00.016+03:002008-04-26T13:51:59.271+03:00

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-77707077788841441422008-04-25T11:55:00.011+03:002008-04-25T12:58:44.311+03:00

«Πού να σε κρύψω, γιόκα μου, να μη σε φτάνουν οι κακοί;Σε ποιο νησί του Ωκεανού, σε ποια κορφήν ερημική;Δε θα σε μάθω να μιλάς και τ' άδικο φωνάξειςΞέρω πως θάχεις την καρδιά τόσο καλή, τόσο γλυκή,που με τα βρόχια της οργής ταχιά θενά σπαράξεις.............................................................Τη νύχτα θα σηκώνομαι κι αγάλια θα νυχοπατώ,να σκύβω την ανάσα σου ν' ακώ, πουλάκι μου ζεστόνα

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-10054333932527168592008-04-24T01:09:00.006+03:002008-04-24T01:19:10.055+03:00

Χάθηκε αυτός ο οδοιπόρος.Είχε συνάξει λίγα φύλλαένα κλαδί γεμάτο φωςείχε πονέσει.Και τώρα χάθηκε...Αγγίζοντας αληθινά πουλιά στο έρεβοςαγγίζει νέους ουρανούςη προσευχή του μάχη.Εαρ μικρό έαρ βαθύ έαρ συντετριμμένοΝΙΚΟΣ ΚΑΡΟΥΖΟΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-891621387193088152008-04-22T00:57:00.008+03:002008-04-25T13:01:08.468+03:00

«Ω Κύριε, εγώ 'μαι που έσπασα στα μυρογιάλιστα ιερά σου πόδια την καρδιά μου, και τα ολόξανθαμακριά μαλλιά μουεγώ τ' ανέμισα στις τρέμουλες,σκυφτέςτων Αποστόλων κεφαλές, σα φλάμπουρο!Εγώ 'μαι που όντας όλοι οι εδικοί μακριάθεκοιτώντας το σταυρό σε κλαίγαν σκορπισμένοι,στεκόμουν στο πλευρό σου παραστάτης, κι όρθιαστα χέρια μου εδεχόμουν, στην ποδιά, στο πρόσωπο,πηχτό, ζεστό, σαν όμπρο θερινό, το

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-5791957175212960752008-04-21T23:56:00.013+03:002008-04-25T13:00:47.282+03:00

......Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκότατόν μου τέκνον,πού έδυσου το κάλλος;Η δάμαλις τον μόσχον, εν ξύλω κρεμασθέντα, ηλάλαζεν ορώσα.Ω φως των οφθαλμών μου, γλυκύτατόν μου τέκνον,πώς τάφω νυν καλύπτη;.....

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-48877784959330868422008-04-09T01:31:00.011+03:002008-04-27T12:46:46.596+03:00

Έζησα τα πάθη σα μια φωτιά,τάδα ύστερα να μαραίνονται και να σβήνουν, και μ' όλο που ξέφευγα από να κίνδυνο,έκλαψα γι' αυτό το τέλος που υπάρχει σε όλα.Δόθηκα στα πιο μεγάλα ιδανικά, μετά τ' απαρνήθηκα, και τους ξαναδόθηκα ακόμα πιο ασυγκράτητα.Ένοιωσα ντροπή μπροστά στους καλοντυμένους, και θανάσιμη ενοχή για όλους τους ταπεινωμένουςκαι τους φτωχούς, είδα τη νεότητα να φεύγει,να σαπίζουν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-717343183148110112008-04-06T14:49:00.002+03:002008-04-06T15:17:08.281+03:00

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-34398895980786856242008-04-06T13:41:00.006+03:002008-04-06T14:30:56.902+03:00

(under the bridge) Mέσα σ' ένα κιβώτιο ή μέσα σ' ένα έπιπλο από πολύτιμον έβενοθα βάλω και θα φυλάξω τα ενδύματα της ζωής μου. Tα ρούχα τα κυανά.Kαι έπειτα τα κόκκινα, τα πιο ωραία αυτά από όλα.Kαι κατόπιν τα κίτρινα.Kαι τελευταία πάλι τα κυανά,αλλά πολύ πιο ξέθωρα αυτά τα δεύτερα από τα πρώτα.Θα τα φυλάξω με ευλάβεια και με πολλή λύπη.Όταν θα φορώ μαύρα ρούχα,και θα κατοικώ μέσα σ' ένα μαύρο

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-85235383637191536192008-03-18T19:51:00.006+02:002008-03-18T21:59:28.665+02:00

Ευλογημένο να'ναι το εμπόδιοκαι τρισευλογημένο.Δένδρο ισκιερής δικαιολογίαςοτι δεν φταίμε εμείς,να βρίσκει δροσερή αθώωσηο λιποτάκτης Χειρισμόςνα κολατσίζει με το πάσο τηςτο μεροκαματιάρικο άλλοθί τηςη Αλλοτρίωσή μας.ΚΙΚΗ ΔΗΜΟΥΛΑ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-62625174789122335242008-03-16T20:42:00.009+02:002008-03-16T23:00:16.193+02:00

("Rays"-picture created by Franco Farina)Ο ήλιος μοιράζεται σε κομμάτια μέσα στους ποιητές.Είναι το αντίδωρο που ο Θεός διανέμει στους εντολείς του.Συμμετέχουμε στην υπόθεση του φωτός.Ενώ φτιάχνουν εκείνοι, πουλούν,διακινούνόπου γης κι όπου άνθρωποι όπλακι αποθηκεύουνε αίμα σκοτώνοντας όνειραεμείς προσπαθούμε :Να φτιάξουμεέναν ουρανό με λίγες λέξεις.ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΕΤΤΑΚΟΣ

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-49082294793802133312008-03-10T11:04:00.010+02:002008-03-16T21:47:56.523+02:00

("Mind Landscapes"picture created by Franco Farina)Δεν λένε ψέματαοι παλιές φωτογραφίες.Ψεύτικος είναι ο πακτωλόςτόσων χρωμάτων σήμεραΠου επί χάρτου υποδύονται μοιραίες διαφορέςΚαι τονικότητεςΓια τους ευπίστους.Το ουσιώδες το συνέλαβε η πρωτόγονα σοφήΤεχνολογία της αθανάτισης :Μαύρο λευκό και γκρί αρκούνΜε ακρίβεια Να μεταφράσουν όσα πάει να ψελλίσει μια στιγμή.Οσα υποτίθεται.Μαύρο πυκνό (δεν

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-9369685345387451932008-02-24T23:02:00.010+02:002008-03-16T21:36:14.165+02:00

...μήπως δούμε το χαμόγελό σουνα κρέμεται σαν παγούρι πάνω απ' τη δίψα μας.Σήμερα ανοίξαμε τη μέρα μαςσαν ένα σακκί ξεχασμένο απο χρόνια.Mας φτάνει να μιλήσουμε απλάόπως πεινάει κανείς απλάόπως αγαπάειόπως πεθαίνουμε απλά.Eχει αρκετή θέση για να πεθάνεις....δάγκωνε σφιχτά στα δόντια το χαμόγελό τουμή του το πάρουν....κρύβω στην τσέπη μου ένα όνειρο κουρελιασμένοσφίγγω στα χέρια το άγνωστο όνομά

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-3363549315677732292008-02-16T13:17:00.012+02:002009-03-08T16:22:51.761+02:00

Αν τραυματίσεις το όνειρο βγάζει αίμα?Ποιές μυρωδιές έχουν κλείσει μέσα τους οι μνήμες? 'Οταν οι ήχοι δεν ταξιδεύουν πού κοιμούνται? Τι χρώματα κρύβει ένα πεθαμένο ποτάμι στα χέρια του καλοκαιριού? Και πώς η μυρωδιά και μόνο της βροχής στον αέρατο ανασταίνει ξανά μέσα στο φθινόπωρο?Και γιατί όταν πεθαίνει ο άνθρωπος δεν ξαναζωντανεύει όπως το ποτάμι? Τι τρώει η σελήνη όταν πεινά τα μεσάνυχτα?

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7443362042708239666.post-51354246042714982092008-02-10T18:18:00.000+02:002008-02-11T19:53:43.938+02:00

Γεννήθηκα την εποχή του χαλκούτώραδεν με θυμάται πια κανέναςσκεπάσαν τους βωμούς μου δάφνες και φρύγανα.Πικραμύγδαλο, συ έρωτά μου,ήπια τρία βαρέλια ρετσίνα στην Δόμνα χτες,για να ξεχάσω ρούφηξα τον Aλιάκμονα,τον σφοδρό Bαρδάρη-οι λιμναίοι οικισμοί της Θεσσαλίαςμείναν ξεροί για χάρη σου.Περιμένω τρεις χιλιάδες χρόνια να πεθάνω,αδύναμος να αποσυντεθώ τόσο που σ' αγαπώ.(dedicated)Κωστής Μοσκώφ(από

XRISTINA G.V.http://www.blogger.com/profile/03151251077925155478noreply@blogger.com0